Iets maken. Liefst van klei. Dat wilde ik.
Maar destijds vond ik het arrogant om van jezelf te denken, dat je kunstenaar zou kunnen worden. Handvaardigheidjuf leek ideaal: je hebt een degelijk beroep en je maakt tóch wat. De opleiding in Amersfoort bleek bovendien een halve kunstacademie te zijn. Fantastisch.

Ik kreeg de baan waarvoor ik was opgeleid: handarbeidjuf; in de Bijlmer en verhuisde dus naar Amsterdam. Maar het lesgeven viel tegen. Juf zijn heeft niets te maken met kunstenaarschap.
Inmiddels woonde ik in het voormalig Handelsblad-gebouw, het ‘NRC’, een plek waarover je een boek zou kunnen schrijven. Daar maakte ik, naast het werk op school, beelden van klei en bouwde er op de derde verdieping een enorme houtoven. Na krap drie jaar besloot ik met lesgeven te stoppen om ‘keramische vormgeving’ te gaan doen op de Rietveld academie. In die tijd en de jaren daarna heb ik veel gemaakt en tentoongesteld, een paar keer een prijs gewonnen en stipendia gekregen.

En, last but not least, in 1987 en 1991 kreeg ik met Vincent van Ginneke twee leuke kinderen.

Op een gegeven moment werd onze woon- en werkruimte te klein en verhuisden we naar Almere. Daar kreeg ik een tuin, die mij helemaal gegrepen heeft. Het heeft er toe geleid, dat ik een opleiding tot ‘vakbekwaam hovenier’ heb gevolgd.

Een tuin ontwerpen is vormgeven aan een bepaalde ruimte, aan een bepaalde stemming en verlangens. Planten zijn je materiaal. Maar ook tijd speelt een rol, net als de grond en de hoeveelheid water en licht. Eigenlijk is het een heel complex verhaal en het resultaat is nooit statisch en vast, zoals een beeld of een schilderij. Het leeft. Misschien is dat ook wel het boeiende er aan. Het dwingt je onder ogen te zien, dat alles tijdelijk is. Alles komt en gaat. Al het moois, maar ook al het lelijks.

Klei vond ik altijd al bijzonder materiaal: zo gewoon, terwijl er een wereld mee gemaakt is: kommen en schalen, tegels en huizen, beeldende kunst...
En dat vind ik nog steeds. Ik ontdek nu door de tuinen zelfs opnieuw de veelzijdigheid van klei. Het is niet alleen vormbaar, maar ook heel vruchtbaar. Ons voedsel, groeit er in.
Het is de grond onder onze voeten.